Ik ven ’t zo fèn…

Een hele carnaval als Prins Nilles I, wat een eer! Een enkeling zal weten dat Döllekesgat in 1979 al een Prins Nilles had, hij noemde zichzelf Nilles VII, alleen was dat niet zijn echte naam! Zou ik dan Nilles II of zelfs Nillis VIII zijn? Nee, ik begin als ‘echte Nilles’ gewoon maar weer vooraan.

Wij, de Krieltjes, de Orde van de Blauwe Jas en de Witte Handjes, mogen dit jaar voorop in de polonaise. Samen met adjudant Joep mag ik de hoogste trede van de prinsenwagen betreden en natuurlijk d’n Dol hijsen (en laten zakken). Iets waar ik me heel erg op verheug, waar ik al 33 jaar met veel respect naar kijk en wat voor mij altijd heel bijzonder is.

Wie mij kent, weet dat ik normaal gesproken met carnaval vanaf vrijdag een uur of vier ’s middags tot dinsdagnacht met trompet en in Krieltjespak door het dorp loop. En dat wil ik óók heel graag blijven doen!

Gezellig carnavallen met z’n allen. Op ieder feestje waar we elkaar tegenkomen het glas heffen, slappe klets, meelallen op slechte muziek, hossen op hitjes van toen en onszelf heeeeel serieus nemen.

Ik hoop jullie allemaal te zien tijdens karnaval, op straat, in het café of waar dan ook! En hedde iets, of juist helemaal niks te melden? Van men meuddut!